Verantwoordelijk - IAMMOZI

Wie is verantwoordelijk voor wie?

Ik ambieer geen politieke carrière maar wil me toch eens uitspreken over mijn visie op de huidige problematiek in de samenleving. Want zeg nou eens; wie is nu eigenlijk verantwoordelijk voor wie?

Wie je ook aanspreekt, ze begrijpen je maar … ik ben ook afhankelijk van …. Het maakt niet uit waar je kijkt, het zit in bedrijven, schoolsystemen, overheid, in de gezondheidszorg en je ziet het op het nieuws in alles wat zich aandient. We wijzen allemaal naar een ander, van burgers tot de minister president. We hebben onszelf compleet afhankelijk, en daarmee medeplicht, laten maken aan het ontstaan van deze problemen.

Ga je eigen verantwoording dragen.

Zolang het mij niet raakt zit het me wel goed of in mijn eentje kan ik er niets aan veranderen. Hele bekende en herkenbare uitspraken, I’ve been there en weet zeker dat ik hier nog winst kan behalen.

Onderzoek eens voor jezelf wie er uiteindelijk verantwoordelijk is. Alles is terug te brengen naar ik, ieder voor zichzelf. Maar we zijn zo lui geworden of gemaakt, we willen alles en liefst voor zo weinig mogelijk. Al onze systemen zijn daarom ingericht op welvaart. Dat synoniem staat voor zo goedkoop mogelijk inkopen en met zoveel mogelijk marge verkopen. 

Dus de producent kiest wat hij inkoopt op basis van marge en laat die door ons betalen. Maar wie kiest om zaken te doen met deze producent? Juist! Dat zijn jij en ik, wij kiezen partij met iedere uitgave die we doen. En gaan daarmee helemaal voorbij aan mens en natuur. Waarom eigenlijk?

We willen allemaal veel voor weinig en creëren onze eigen ondergang. 

*Klik hier voor uitleg van Kees Klomp, lector aan de Hogeschool van Rotterdam en schrijver van het boek; Betekenis economie. Onlangs heb ik een lezing van hem bijgewoond in Egmond aan zee. En dat heeft een diepe indruk bij me achtergelaten, hij formuleert zo helder wat ik heel sterk voel en de afgelopen 5 jaar met IAMMOZI probeer neer te zetten.

Wat heb je nodig?

U vraagt wij draaien. Deze uitspraak is volgens mij achterhaald, tegenwoordig is het;

Wij presenteren het dus jij wilt het. Televisie en internet lenen zich bij uitstek om jou te programmeren, ze laten je letterlijk zien wat je nodig hebt.

Sta op voor jezelf.

Heb het lef om de verantwoording voor jouw eigen leven dragen. Word je bewust van de gevolgen van jouw keuzes en hier eigenaarschap voor te tonen? Dit is redelijk eenvoudig, sta stil bij de prijs en herkomst van producten. Klopt dat gevoelsmatig wel of niet? Dat is aan jou om te beoordelen, luister naar jouw interne kompas. Want het is jouw verantwoording.

Tot slot! We zijn geen slachtoffer, we kiezen ervoor om slachtoffer te zijn van een situatie of niet. Wat kies jij?

Wil jij leren hoe je jouw interne kompas in kunt zetten in het dagelijks leven, plan een GRATIS afspraak in.

Intuïtie - IAMMOZI

Van doelloosheid naar vertrouwen op intuïtie.

Vorige week schreef ik over mijn gevoel van doelloosheid. Wat kom ik hier in vredesnaam doen? Dit gevoel wijst me de weg naar mijn intuïtie, mijn unieke en sterkst ontwikkelde gave.

Ons unieke talent.

Tot in mijn tenen voel ik hoe we allemaal met elkaar verbonden zijn, alles met elkaar verbonden is en dat in onze ‘uniqueness‘ de magie zit om het geheel tot een hoger plan te brengen. Ondertussen worden we allemaal hetzelfde pad in geleid en streven we allemaal nagenoeg hetzelfde na. We moeten mee in het systeem want dat maakt ons beheersbaar en als je daar om wat voor reden dan ook niet in past krijg je een etiketje. Dat zou helpend zijn. Helpend voor wie? De ontvanger van het etiket of voor het functioneren van het systeem? Laten we daar een ander keer verder op in gaan.

Waarom voldoen aan ‘het normaal’ en wie bepaald die norm?

Wat zou er gebeuren als we gaan staan voor uniek zijn wie je bent. We naar binnen gaan, voelen en durven aankijken wat ieders eigen talent is en dat in elkaar aanmoedigen? Waarschijnlijk zie je niet waar het je gaat brengen of voel je er zelf (nog) bezwaren bij. Wanneer je dat, vaak de projectie van anderen, los kunt laten zul je gelukkig zijn omdat je doet wat bij je past en waar je blij van wordt. Het is wie je bent in dat moment en hoeft jezelf niet langer op de achterbank te parkeer zodat je een acceptabele een rol aan kunt nemen.

I AM BECAUSE YOU ARE

Ubuntu

Knetter sterke intuïtie.

Voor mezelf speelt zich momenteel het volgende af. Ik word me terdege bewust van het feit dat mijn unieke gave in dit leven, mijn knetter sterke intuïtie (aldus Suzan Broersen) is. Dat vond ik lastig. Want dat is niet meetbaar, te controleren of te sturen. Heb ook nooit geleerd dat je hierop kunt of zelfs mag vertrouwen.

Zolang ik me kan herinneren heb ik ingevingen. Woorden die zich opeens en zonder aankondiging aandienen in mijn hoofd. Ze leiden me compleet af van hetgeen er gebeurt. Zodanig dat ik letterlijk niet meer hoor wat er gezegd wordt, op de één of andere manier ik moet iets met hetgeen zich in op dat moment aandient.

Hier heb ik mezelf best lang op veroordeeld, vond dat ik totaal ongeïnteresseerd was en nam mezelf dat kwalijk. In die momenten wil ik wel luisteren, het lukt gewoonweg niet. 

Waarom hoor ik dit? Moet ik het delen, hardop uitspreken of overdenken?

Deelde ik deze ingevingen in het verleden dan kreeg ik veelvuldig de zogenaamde deksel op mijn neus. Omdat ik niet om kon gaan met de reacties. Het voelde als een persoonlijk aanval en had het gevoel mezelf en mijn uitspraak te moeten verdedigen en een rationeel standpunt in te moeten nemen. Hoe doe je dat met iets wat je letterlijk wordt ingegeven en dus niet perse rationeel uit te leggen is?

Tegenwoordig voel ik wat het met me doet en of en hoe ik het mag uitspreken. Nu ik weet dat het zich niet doelloos aandient spreek ik het steeds vaker uit. Wat dat vervolgens bij jou teweeg brengt zegt alles over het proces dat zich in jouw binnen wereld afspeelt. Laat dat nou waarschijnlijk de reden zijn dat ik deze ingevingen door krijg. 😊

Totaal vertrouwen hebben in het moment.

De enige manier waarop ik hiermee kan werken en dit in kan inzetten for the ‘highest good of all’ is door te vertrouwen. Helemaal in het nu te leven en mijn intuïtie te volgen.

Wil je ondervinden hoe dit werkt? Maak een afspraak met me, gaan we gezellig in gesprek. Dat kan via zoom, tijdens een wandeling of met een kop koffie of thee. Mail me.

Alle wijsheid zit in ons, daar is niets doelloos aan.
Doelloos - IAMMOZI

Een doelloos leven.

Zoals iedere donderdag schoof ik vanmorgen bij Angela aan in de keuken. Onze dagen beginnen meestal met de vraag; hoe gaat het, zit je lekker in je energie? “Mijn emoties zitten hoog”; vertel ik. Terwijl ik gister een top dag heb gehad. Snap je toch niets van.

“Het Gene Key traject dat ik volg en de behandeling bij de kinesioloog afgelopen dinsdag sluiten naadloos op elkaar aan”; ga ik verder.  De schaduw kant van de Gene Key die we in module 2 behandelen en hetgeen me niet meer dient en mijn creativiteit blokkeert (testte Irma, de kinesioloog) blijkt exact hetzelfde te zijn. Nog voor ik het woord over mijn lippen kan krijgen beginnen de eerste tranen over mijn wangen te stromen.

Doelloosheid.

Dat zit me dwars, maakt me onrustig en frustreert. Ik vind het leven zoals wij het leven oprecht doelloos. Opstaan, eten, werken, leuke dingen, repeat. We rennen als gekken, roepen meermaals per dag hoe druk we het hebben en zijn daar nog trots op ook. Waarom doen we dit? Is dit wat leven is? Doelloos toch eigenlijk of zie jij het anders?

Klinkt het zwaar op de hand? Maak je geen zorgen, ik ben verre van depressief. Ik heb blijkbaar een heel eigen kijk op de wereld, wat deugt en wat in mijn ogen totaal onlogisch is. En dat is best veel. Iets wat ik mijn hele leven al heb, alleen is dat niet gepast en heb ik mezelf destijds, na vele vormen van afwijzing, een soort zwijgplicht opgelegd.

Tijd om te gaan vertrouwen op mezelf.

De remedie is voor mij om volledig in het nu te gaan leven. Vertrouwen op de respons die ik voel bij alles dat zich aandient en vooral doen waar ik energie van krijg en blij van wordt. Als Manifesting Generator verhoogt dit automatisch jouw frequentie. 

Tot op heden is het een uitdaging voor me. Begin dit jaar heb ik me voorgenomen en zo te gaan leven en het heeft me al enorm veel gebracht. Zoveel oude overtuigingen, wonden, littekens en emoties heb ik al los kunnen laten en zo kom ik steeds een stukje dichterbij mijzelf, de Monique zoals ze voorbestemd is te zijn. 

Volgende week ga ik verder in op dit gevoel wat ik al lang bij me draag.

Investeren in jezelf - IAMMOZI

Investeren in jezelf.

Na het keerpunt in mijn leven, ben ik gaan investeren in mezelf. Mijn eerste investering herinner ik me nog goed, het was een online cursus van 69 euro bij Michael Pilarczyk. Heb letterlijk op mijn bed zitten wikken en wegen of ik op de koopknop zou drukken. Achteraf ben ik ontzettend blij dat ik dat heb gedaan, dit was de inleiding van de mooie reis buiten mijn comfort-zone, eentje waarop ik mij nog steeds bevind.

De jaren daarvoor was ik mezelf compleet in dienst gaan stellen van ons gezin, identificeerde me daar compleet mee. Lastig voor mezelf maar zeker ook voor de rest. Iets wat me eigenlijk overkwam, stukje bij beetje gaf ik de regie uit handen. Zonder dat ik me er bewust van was.

Begrijp me goed, ik was en ben geen onderdanig moppie. Zal ik ook nooit worden 😄 Ik maakte zelf de keuze om mezelf aan te passen omdat ik dacht dat de anderen zich daar beter bij voelden en vergat ondertussen stil te staan bij mijn eigen behoeften.

Investeren in body, mind & soul.

En nu, acht jaar later, investeer ik nog altijd in mezelf, mijn gezondheid en persoonlijke ontwikkeling. En dat gaat diep, ik vertelde in eerdere blogs al over beeldende therapie, handanalyse, ayahuasca, Human Design en kinesiologie. Daarnaast sta ik inmiddels drie keer in de week in de sportschool en eten we voornamelijk biologisch naast het voedingssysteem dat me dagelijks de juiste voedingsstoffen garandeert.

Afgelopen week ben ik gestart met iets nieuws, een traject van Marleen Kooi. We duiken volledig in onze Gene Keys, mega interessant. Dit gaat hand in hand met, en eigenlijk nog dieper dan, Human Design. Op het moment dat ik JA zei tegen dit traject voelde ik al van alles gebeuren in mijzelf. Het werd flink onrustig, een teken dat er iets te gebeuren staat. Bring it on!

Doen waarvoor je hier bent.

Mijn Life’s work in Gene Keys vertelt me dat ik hier ben om onvoorwaardelijk te geven. Iets wat ik van nature graag doe en wat mij de meeste voldoening geeft. Echter leeft er een wereldbeeld in me die verwacht dat ik iets presteer, een zogenaamde functie hebt en een goed salaris binnen haalt. Allemaal dingen die ik absoluut kan waarderen, aanmoedig in anderen maar mij geen volledige voldoening geven.

Tijdens de live call bespraken we dit en vertelde ik over de dag daarvoor. Ik had mijn moeder gezellig uit bed gehaald, gedoucht en samen een kopje thee gedronken. Vervolgens samen gewerkt met mijn business buddy Angela en door gereden naar mijn vader om zijn bed te verschonen en samen een broodje te eten. Had hem beloofd ook zijn dekbed zelf even te wassen, dus hup door naar wasstraat bij het tankstation. Moest uiteindelijk drie keer heen en weer om vervolgens in Sint Pancras zijn bed weer op te maken.

Eenmaal thuis was ik er even klaar mee, mijn hoofd vertelde me dat het nu tijd was voor mij. Moest eigenlijk nog aan het werk, maar besloot toch lekker in de zon te gaan zitten. Al snel sloten meerdere gezinsleden zich bij me aan, we hadden het leuk, mijn dochter ging koken en ik liep een rondje met de hond. Onderweg zag ik tot mijn verbazing een grote betonnen Franse vaas staan, terwijl ik net in de tuin had zitten mijmeren dat ik een mooi vaas op onze houten zuil wilde. GRATIS! Stond met zwarte stift geschreven, dus mijn sterke man opgehaald en samen de vaas op zijn nieuwe sokkel geplaatst. Mijn dag begon met tijd en energie investeren in de mensen van wie ik hou en het kwam terug in de vorm van gezelligheid, warmte, een heerlijke maaltijd en een prachtige vaas. Dat is wat ik versta onder overvloed.

To give is to receive.

Altruïsme – door onvoorwaardelijk te geven komen dingen vanzelf naar me toe.

“Je leeft het al”; zei Marleen blij. Toen herkende ik het zelf ook. Een bekend patroon bij mij, veel zien voor anderen en (nu nog) minder voor mezelf. Hierop wil ik leren vertrouwen en dat brengt me weer terug naar mijn goede voornemen van dit jaar.

Share the gift of giving.

Het feit dat ik in mezelf durf te investeren komt al uit dit vertrouwen en maakt dat ik deze rijkdom leer herkennen in mijn leven. En van hieruit kan ik weer delen met jou.

Daarom wil ik jou een GRATIS introductie met Human Design aanbieden. Wanneer je interesse hebt kan je contact met me opnemen via onderstaande knop, dan maken we een afspraak.

Angst - IAMMOZI

Diepe angst voor jou.

Al enige tijd laat ik me om de week behandelen bij Enjoy your health. Een mooie reis die diepe lagen van conditionering en angsten bij me naar de oppervlakte haalt. Irma stelt vragen aan mijn onderbewustzijn en mijn lichaam geeft haar, door middel van spierreactie, feedback. Een proces dat heel duidelijk en eerlijk is en waar puzzelstukjes die al jaren door mijn hoofd dwarrelen opeens samenkomen tot een geheel.

‘Monique has left the building’

Afgelopen dinsdag uit bij een stuk waar mijn onderbewustzijn duidelijk niet mee wilde ‘dealen’. Tot drie keer toe sloeg ik op slot, zoals Irma dat noemde. Ik voelde dat ik letterlijk uit checkte, “Monique has left the building”. Het was direct duidelijk dat we een gevoelige plek opzochten.

Twee weken eerder had ik juist een heel ontspannen sessie gehad waar ik (eindelijk) bewust mijn denkhoofd gedag zei. Bewust koos ik ervoor niet langer alles te willen beredeneren. En juist leren vertrouwen op mijn gevoel. Een bewuste keuze die we creëren in samenwerking met het onbewuste. Het bracht me rust in mijn hoofd, maar een onrustig en stuurloos gevoel in mijn lichaam. Wat nu? Ik weet dat navigeren op mijn denken niet bij mij past, durf ik duidelijk niet te zakken in mijn gevoel. Angst houd me tegen, het lukt me niet. Ik kom er niet bij en voel veel weerstand.

Mijn lichaam weet wat er komen gaat. 

Met dit thema gingen we nu aan het werk. Vraag na vraag komen we steeds een laag dieper. Niet zonder slag of stoot dit keer, ik klap er meerdere keren uit. Waar wil ik niet naar kijken? De angst zit duidelijk heel diep. Waar bent ik zo bang voor? Vastberaden gaan we verder, emoties en angst lopen hoog op. Er vloeien flink wat tranen. Bijzonder genoeg voelde ik dat aan het begin van de dag al aankomen.

Angst voor jouw oordeel.

De grote trigger komt met hevige emotie naar buiten. Irma stelt me een vraag, ik weet – ik voel het antwoord, de emotie overmand me en ik kan bijna niet door mijn snikken heen spreken. Ik ben bang dat anderen me arrogant vinden. AU! Hier zit de pijn, dit gaat heel ver terug en is een thema in mijn leven. Wanneer ik doe waar ik blij van word en mijn flow volg, dan krijg ik deze beschuldiging. En die klinkt ongeveer zo.

  • Je denkt dat je beter bent dan de rest.
  • Je bent het lieverdje, dus jij hoeft er je best niet voor te doen.
  • Kapsones w…
  • Je denkt alleen aan jezelf, egoïst.
  • Je kunt het zelf toch allemaal zo goed.
  • Jij bent zó sterk, hebt toch niemand nodig.
  • Jij luistert toch niet.

Een opsomming van stemmen uit het verleden die me parten speelden en weghielden bij mijn authentieke zelf. 

Vanmorgen las ik de volgende tekst in De kracht van het NU, van Eckhart Tolle;

Zolang een deel van je zelfgevoel verbonden is met je emotionele pijn, blijf je bij elke poging om die pijn te genezen onbewust geneigd je daartegen te verzetten en die te saboteren. En waarom? Heel eenvoudig omdat je jezelf intact wilt houden en de pijn een essentieel onderdeel van jezelf is geworden.Het is een onbewust proces en de enige manier om het te overwinnen is om het bewust te maken. Het inzicht dat je aan je pijn gehecht bent of bent geweest kan heel schokkend zijn. Op het moment dat je het inziet, is de band verbroken.

Van jezelf houden.

Het is tijd om oprecht van mezelf te houden, om dat volledig te gaan voelen, ervaren, inzetten en leven. Weten doe ik het al, nu ga ik het van binnen naar buiten leven.

Woorden - IAMMOZI

De woorden die ik mee kreeg.

Ayahuasca reis deel 3. Lees hier deel 1 en deel 2.

Na de bijzondere ervaring op het toilet kost het me geen moeite om me opnieuw mee te laten voeren in de beelden en gevoelens die zich aandienen. Als een mantra krijg ik keer op keer dezelfde woorden mee. Ik voel me rustig en merk dat ik me steeds meer durf over te geven.

Je weet of het voor jou is.

Opeens hoor ik een rustige duidelijke mannenstem aankondigen dat wie wil nu een tweede glaasje tot zich mag nemen. Hij was nog niet eens uitgesproken en ik zat al rechtop. Dit bedoelde ze dus met; je weet of het voor jou is. Hier neemt mijn lichaamswijsheid het moeiteloos over van mijn wikkende en wegende mind. Met dezelfde vastberadenheid nuttig ik het tweede glaasje. 

Terug in de tijd.

Opnieuw zie ik beelden. Zij aan zij met mijn oma beweeg ik me door het water met de energie van dolfijnen, het geeft me een gelukzalig gevoel. Ik zie mezelf gevangen in het donker, er gaat een soort luik boven me open en er schijnt wat licht naar binnen. Ik voel me klein en er komt een enorme vechtlust naar boven, een gevoel wat ik herken in mijn huidige leven. Het duurt even voor ik door me bewust word waar de beelden die zich nu aandienen vandaan komen. Diverse nationaliteiten, levensomstandigheden en gevoelens volgen elkaar op. Later interpreteer ik ze als ervaringen vanuit eerdere levens. 

Van binnen naar buiten.

De hele reis bevat een boodschap die als een rode draad keer op keer herhaald wordt naar me. Diverse keren zie ik mezelf staan op een grote hand die me omhoog tilt in het licht en hoor als een soort affirmatie continue; van binnen naar buiten. Deze woorden gaan gepaard met een duidelijk beeld en ik voel in mijn hele wezen hoe ik mijn energie van binnen naar buiten mag laten stromen. Van daaruit voel ik me verbonden met alles en iedereen om me heen. Iets wat ik weet en vaker heb ervaren maar nooit eerder zo intens.

Na afloop delen.

Opeens voel ik met weemoed dat mijn reis klaar is. Wil dit gevoel liefst niet meer loslaten dus probeer zo lang mogelijk na te genieten op mijn plekje in de ceremonie ruimte. Uiteindelijk sta ik op en loop naar de woonkamer, pak mijn notitieboek en begin te schrijven. Links en rechts spreekt iedereen over zijn/ haar ervaringen, we delen verhalen en voelen een sterke verbinding met elkaar. We eten iets lichts, heerlijk verse fruit en wat soep. Realiseer wanneer ik naar bed ga dat mijn reis ruim 6 uur heeft geduurd.

De volgende morgen ontbijten we gezamenlijk in de woonruimte en delen onze ervaringen, dit is onderdeel van de ceremonie en belangrijk voor de verwerking. Rond één uur rij ik vol verhalen en met een gelukzalig gevoel terug naar huis.

Van woorden naar daden.

Tegenwoordig bemerk ik steeds vaker dat de woorden ‘van binnen naar buiten’  in gesprekken naar boven komen. Soms spreek ik ze hardop uit andere keren herken ik de boodschap in het moment en is dat voldoende. 

Loop ik vast in mijn werkzaamheden, stagneert inspiratie of voeren emoties de boventoon dan weet ik dat ik terug naar binnen mag. Voelen, ervaren en luisteren naar de wijsheid die al in mij zit. En dat mag ik jou ook meegeven. Alle wijsheid zit al in jou, durf op haar te vertrouwen.

Iedereen kan naar binnen gaan, ook jij. Doe dit door de stilte op te zoeken; in de natuur, in een meditatie, in muziek, door te schrijven, tekenen, schilderen of creëren en misschien dient het zich bij jou juist aan als je lekker onder de douche staat of op de wc zit. Voel je dat je een stap verder wilt gaan dan wil ik je adviseren om vooraf grondig onderzoek te doen. Daarnaast verwijs ik nogmaals naar House of oneness van Maria Johanna. Zij is een expert op het gebied van plaatmedicijnen en deelt hier veel informatie over. Momenteel verzorgt zij geen Ayahuasca ceremonies meer.

Ontvang iedere maandag inspirerende woorden.

Iedere maandag deel ik een quote, keer naar binnen en deel de woorden die bij me opborrelen. Vanuit het vertrouwen dat er altijd een boodschap voor jou in zit. Wil je deze ook ontvangen? Meld je via deze link aan.

Wil je persoonlijk met me in gesprek gaan neem contact met me op.
Blokkades - IAMMOZI

Blokkades voorbij.

Onlangs deelde ik in een blogbericht over het keerpunt in mijn leven. Hiervoor moest ik over een aantal blokkades heen zetten en gaf ik mezelf en een deel van mijn onzekerheden bloot. Interessant om steeds meer aan den lijve te ontdekken hoe ik mezelf klein houden door letterlijk dingen buiten beschouwing te willen houden.

Ontdekkingsreis naar mezelf.

Door zelf op ontdekkingsreis te gaan, mijn intuïtie achterna, vind ik langzaam de weg naar binnen. Dit is een uitdagende weg, terwijl afstemmen op mijn omgeving mijn tweede natuur is.

Samen met Angela, mijn partner in crime, ging ik naar Suzan Broersen. Zij mag zichzelf na een driejarige studie handlijnkundige noemen. Onvoorstelbaar wat een informatie zij uit de lijnen van mijn handen naar boven weet te hengelen.

Een aantal dingen die zij ontdekte zal ik met jullie delen. Ze vertelde me dat ik eigenzinnig ben, doelgericht en fanatiek kan zijn, helende handen bezit en knetter intuïtief ben (haar woorden).

Uiteraard gingen we op veel zaken dieper in, gelukkig worden er geluidsopnames gemaakt die je na afloop ontvangt. Ik heb mijne al twee keer terug geluisterd en blijf me verbazen.

Vastgezet verdriet.

Het was ook emotioneel. Ze ontdekte iets bijzonders, wat heftig en confronterend zou kunnen zijn. Na een aantal vragen kon ze me haarfijn laten zien dat in mijn handen duidelijk zichtbaar is dat ik mij de eerste 21 jaar van mijn leven niet compleet heb gevoeld. Ik heb twee levenslijnen in mijn linkerhand en in mijn rechterhand is hij eerst bijna niet zichtbaar en wordt hij vanaf mijn 21ste duidelijk zichtbaar.

Je vraagt je waarschijnlijk af wat dat betekent. Mijn ouders zijn rond mijn eerste verjaardag gescheiden en tussen mijn 3de en 21ste levensjaar was mijn vader helemaal niet aanwezig was in mijn leven. Hij kwam wel regelmatig ter sprake maar ik had geen beeld van of contact met hem en zijn familie.

Nadat ik contact met mijn oma, zijn moeder kreeg besloot ik haar op mijn 21ste in Beziers Frankrijk op te zoeken. We logeerden een week bij haar. Het was een feest, ik herkende zoveel van mijzelf in haar. Er ging een wereld voor me open. Mijn vader was in de jaren tachtig ook geëmigreerd naar dezelfde regio en ik ontmoette hem ook in diezelfde week, ook hier kon ik niet om de gelijkenis heen.

Het gemis weggeduwd.

Mijn leven lang heb ik mezelf en mijn omgeving het verhaal verteld vanuit mijn ego. Om mezelf en bovenal mijn naasten geen pijn te doen beweerde ik mijn vader en aanverwante familie niet te missen. Want iets wat je niet kent kan je niet missen toch! Dit ego en tevens overlevingsverhaal is een flinke blokkade die zijn sporen in mijn leven achterlaat. Eindelijk durf ik openlijk te zeggen dat ik ze gemist heb, dat geeft verdriet maar tevens lucht.

Door dit gemis geen ruimte te gunnen heb ik lange tijd een groot deel van mezelf ontkent, weggedrukt en als een bal die je onder water probeert te houden. Dat is niet langer nodig.

Ik heb altijd een fijne relatie met mijn moeder gehad en vanaf mijn vierde heb ik een ontzettend goede band met de lieve zorgzame vriend van mijn moeder, hij is als een vader voor me. 

Beetje wiebelig.

De emoties mogen er eindelijk zijn. Er was al vaker tegen me gezegd dat ik mijn emoties meer ruimte mag geven maar ik begreep niet welke. Sinds dit consult ben ik best wiebelig. Op onverwachte momenten komen er allerlei gevoelens opwellen, soms gepaard met tranen. Ik leer me er steeds meer aan over te geven. En heb vertrouwen in dat wat zich aandient.

Ik ben ervan overtuigd dat ik door het aankijken van deze blokkades en ze ruimte te geven, dit een positieve uitwerking heeft in mijn hele familiesysteem.

Dit is geschreven vanuit mijn perspectief en ik heb geen idee hoe de andere betrokkenen deze zelfde situatie hebben beleefd of nog met zich meedragen. Ik neem niemand iets kwalijk, we leven allemaal ons eigen lot en dit is het mijne.

Zijn er verhalen die jij verteld, om jezelf of anderen te beschermen?

Always trust your gut. It knows what your head hasn’t figured out yet

Ansichtkaart - IAMMOZI

We’re in this together

You & Me

We are in this together. 

Wat merk jij van de tweedeling die er momenteel ontstaat? In mijn leven is het aan de orde van de dag. Het raakt me. Hoe is het zover gekomen dat we in een tijd waarin we elkaar hard nodig hebben juist tegenover elkaar gaan staan met een wijzende vinger? 

Wanneer je wijst, wijzen er drie vingers naar jezelf. 

IAMMOZI is ontstaan uit het feit dat ik niet medeplichtig wil zijn aan misstanden in de wereld. Zonder dat ik het wil maak ik hier deel van uit. Dat kan er bij mij niet in en daar heb ik last van. Aangezien jij dit leest vermoed ik dat het iets is wat jij herkent. 

Ik hield me stil.

Heb me vroeger veelvuldig verbaasd over gesprekken die aan de orde van de dag waren. Je kent het wel, de gesprekken over nieuwsberichten, ik durfde vaak mijn mond niet open te trekken. Deed ik dat wel dan werd me verteld dat ik het niet begreep en gewoon moest aannemen hoe één en ander werkte. Dus hield ik me stil en dacht ondertussen; zien jullie nou niet dat het niet klopt? 

Denk ik nu de oplossing voor de hele mensheid te hebben? ‘Hell no’! Sterker nog, niemand gaat dit oplossen. Heb je mijn eerdere blog over bemoeienis gelezen? 

The road to hell is paved with good intentions. 

It’s up to you & me.

Laten we heel bewust kiezen voor gelijkwaardigheid, wederzijds respect en verbinding. In mijn optiek is dat wat wij te doen hebben. Allereerst de verbinding met onszelf maken en van daaruit keuzes maken die goed voelen en in verbinding gaan met respect voor elkaar. 

Mede daarom hebben Angela, van De Hartjesfabriek, en ik een drietal ansichtkaarten met blanco achterkant ontworpen. Heel subtiel en goed in te zetten voor tal van gelegenheden. Wij worden nu al blij van het idee dat er veel mensen blij mee zullen worden gemaakt. Jouw woorden hebben impact, kies ze zorgvuldig vanuit jouw ❤︎

 

Herken je de verdeeldheid en heb je niemand waarmee je kunt praten, neem contact met me op. We’re in this together!

Mijn verhaal over intentie - IAMMOZI

Mijn goede intentie blijkt bemoeienis.

Quiet the mind and the soul will speak. 

Dat is de quote waarmee ik eind augustus offline ging. De website ging op pauze en ik verdween even helemaal uit de ether. Het was tijd om naar binnen te gaan, terug naar de mijn intentie achter IAMMOZI. Dat heb ik gedaan en schrok van het inzicht dat mijn goede intenties als bemoeienis zouden kunnen worden ontvangen.

The road to hell is paved with good intentions.

Deze tekst hoor ik vaak, onder andere in een song van Madonna. Het beschrijft heel mooi hoe een goede intentie met de beste bedoelingen een tegenovergestelde uitwerking kan hebben.

De afgelopen jaren heb ik veel geleerd in mijn ondernemersreis. Over het ondernemen zelf maar bovenal over mezelf. Het is één grote reis met persoonlijke hindernissen en stroomversnellingen. En dit brachten me in contact met vele anderen, vooral gelijkgestemden. Ieder met een eigen verhaal en steeds vaker durf ik mijn persoonlijke verhaal te delen. Onomwonden, zonder schroom met de mooie en minder mooie stukken. Puur en rauw met elkaar het gesprek aan durven, open en kwetsbaar delen, vragen stellen en uiteindelijk heel veel leren.

Het waarom van mijn missie.

Onder andere over mijn missie, waarom doe ik wat ik doe? Hoe kom ik er toe om me te willen verbinden met de kinderen in Malawi? Eenvoudig gezegd wil ik ze, met het aantrekken van het T-shirt, het gevoel geven dat wij liefdevol onze armen om ze heen slaan zodat zij zich, al is het maar een moment, geborgen voelen. Dat is de intentie. Nu is de vraag of zij dit ook zo zullen ervaren? Hierover heb ik eerder al uren gesproken met André, beheerder van Floja in Malawi en met Nanette mijn coach. Zij heeft in diverse zo genaamde derde wereld landen gewoond en geleefd. En als zij mij iets heeft laten inzien is het dat onze intenties, hoe goed bedoeld ze ook zijn, lang niet altijd geïnterpreteerd worden zoals wij het voor ogen hebben. Deze gesprekken hebben bij mij een bewustzijn van ‘interferance’ aangewakkerd. Want wie ‘the fuck’ ben ik dat ik denk daar een goed gevoel te kunnen brengen. Misschien verstoor ik de boel wel enorm en bereik ik een tegenovergestelde emotie. En dat geldt niet alleen voor mijn initiatief, steeds meer begin ik te zien dat bemoeienis veelal onderdeel is van problematiek. Ook als de intentie goed en oprecht is.

Verbinding versus bemoeienis.

Kijk naar onze huidige maatschappij, hoe meer er ingegrepen en gestuurd wordt des te groter de verdeeldheid wordt en we het contact met onszelf, elkaar en de natuur verliezen. En is dat ‘in the end’ niet waar het in het leven allemaal om draait? Leven is de weg die we afleggen van onze geboorte tot onze dood. En dat bestaat alleen in het NU. We laten ons steeds weer afleiden door ons verleden en de zorgen over de toekomst. Toch leven we alleen in dit ene moment, dit is waar het gebeurt en waar je het vast kunt pakken, mag genieten, kijken naar alles wat er is en waar je dankbaar voor kunt zijn. En zo werkt het voor iedereen overal op deze wereld, ieder op zijn of haar eigen manier. Binnen de culturele en sociale gewoontes van ieders systeem.

Mijn intenties blijken een verlangen in mijzelf.

Ik ben stil geweest, op zoek naar antwoorden die zich als vanzelf aandienden. Daarom heb ik besloten het donatie verhaal los te laten. Dat kost me moeite omdat ik een sterk verlangen voel om verbinding te creëren. Het is een waanidee van mij dat ik anderen zou kunnen helpen. Het enige dat ik kan doen is de beste versie van mijzelf worden, in verbinding zijn met anderen en mezelf blijven ontwikkelen.  Aan kijken waar ik mezelf in de weg zit en leren zien en omarmen wie ik ben. Een creatieve verbinder en een mooi en waardevol mens. Net als jij en ieder ander.

Het verlangen naar verbinding vindt zijn oorsprong in mijn eigen levensverhaal, daarover later meer. 

You teach what you most need to learn

Sending love.

Het spreekt voor zich dat de 650 T-shirts (je leest het goed 🥳) die dankzij al jullie bestellingen klaar liggen gewoon naar Malawi gaan. De T-shirts die nog in voorraad zijn blijven beschikbaar in de webshop,hiervoor zullen geen shirts meer naar Malawi gaan. Wellicht dat dit in de toekomst een andere vorm krijgt. Waar ik altijd riep hoe blij ik word van geven weet ik nu dat het me juist blokkeert. Ik heb mezelf letterlijk en figuurlijk buitenspel gezet. Dus gaat het roer om. Het is tijd om te leren ontvangen. Alleen als ik dat kan, heb ik iets om te delen en door te geven.

Together Rising.

Vanuit dit bewustzijn zijn Angela van De Hartjesfabriek en ik een samenwerking aangegaan. We willen samen creëren, elkaar inspireren, confronteren en motiveren om zo het beste uit onszelf te halen. We weten inmiddels hoe ontzettend waardevol het is om mensen om je heen te hebben waar je jouw verhaal ongecensureerd mee kunt delen. Het geeft energie en vaak geef je jezelf antwoorden door jezelf stomweg uit te spreken. 

Speciaal voor vrouwen die hun licht willen laten schijnen hebben wij deze toffe sweaters en armbanden ontworpen. 

Let's rise together!

 Meld je aan voor de nieuwsbrief om mee te blijven lezen.

Voel je vrij om met me in gesprek te gaan. Mail me; info@iammozi.com 

Winkelwagen
Scroll to Top